การดูแลรักษานั้นยากกว่าการหามา

การอยู่กับคนส่วนมากนั้น ทุกคนทราบว่าร้อยบิดาพันแม่ ไม่รู้เรื่องว่าสำหรับการปฏิบัติบ้าง 

กล่าวอย่างงี้เพราะอะไร หรือคิดอย่างงี้เพราะเหตุใด แถมเกิดเหตุสงสัยมากเป็นบ่อเกิดที่เรื่องเลวร้ายสิ่งอวมงคล ได้อย่างยอดเยี่ยมมากมาย
สามารถทำลายทุกๆอย่าง แถมเปลี่ยนแปลงจากดีเปลี่ยนเป็นร้ายไปหมด อาจจะมีการเกิดในช่วงเวลาที่พวกเราไม่รู้ตัวด้วย รวมทั้งพวกเราบางทีก็อาจจะยังมิได้ทำอะไรเลยก็ได้ พวกเราเพียงแค่อยู่ธรรมดา ก็อาจทำให้กำเนิดความเข้าใจผิดขั้นร้ายแรงได้ เพียงแค่ทำอะไรนิดหนึ่งก็นำมาซึ่งความไม่ถูกกัน


จริงอยู่ที่ว่า ตัวเราเองนั้นไม่สามารถที่จะทำให้ทุกคนประทับใจได้ทั้งปวง แต่ละคนมีเหตุมีผลของตน รวมทั้งทุกคนมีความคิดของตนร่วมกันทั้งหมด ไม่มีผู้ใดสามารถจะมีความคิดเช่นเดียวกันได้ทั้งปวงหรือแม้จะมีก็น้อย แต่ว่าเชื่อไหมว่าเพียงแต่ไม่รู้เรื่องซึ่งกันและกัน ทำให้ทุกข์ได้มากมายเป็นอันมาก ก่อให้เกิดเป็นความคับแค้นใจขึ้นมาท้ายที่สุด

เพียงแต่ความประพฤติบางส่วนที่บางทีอาจผิดหัวใจ 

ความประพฤติบางสิ่งอาจก่อให้ผู้ที่เคยรักรวมทั้งผูกพันกันมายาวนานนั้นจำเป็นต้องเฉยชากันไปแบบไม่มีทางกลับมาอย่างเดิมได้อีก แล้วเพราะอะไรพวกเราถึงชอบทำให้ความไม่รู้เรื่องกันมาทำลายความสัมพันที่ดีระหว่างผู้ที่พวกเรารักด้วย


แม้กระนั้นก็ล่ะ ทุกคนอาจจะเคยได้ฟังคำว่า อยู่เพียงลำพังระวังความนึกคิด อยู่กับมิตรระวังคำกล่าว ถ้าเกิดไม่เชื่อใจไม่ทำความเข้าใจในกันและกัน ความแตกแยกจิตใจหรือความไม่ลงรอยกันจะเกิดขึ้นได้ตลอดระยะเวลาที่พวกเราคบค้าสมาคมกัน คือทุกความเกี่ยวเนื่อง คนบางกรุ๊ปที่เขาสามารถอยู่กันด้วยความรู้ความเข้าใจ เขามีความรักให้กันผลตอบแทนต่อกัน เขาสุขสบายที่ได้อยู่ร่วมกัน เกือบจะไม่มีอคติ มีเพียงแค่อย่างเดียว นำมาซึ่งการก่อให้เกิดเป็นสิ่งที่ดีเลิศต่อกัน บางบุคคลรังควานผู้ที่ตนเองรักได้อย่างที่ไม่แคร์ด้วยว่าเขาจะรู้สึกยังไง หรือจะเป็นยังไง มีความคิดว่าเขาเป็นของตายและไม่มีวันไปจากพวกเรา เลยคิดเพียงแค่ว่าทำเช่นไรก็ได้แล้วแต่เรา


ดังั้น เนื้อหานี้ ก็แค่ต้องการกล่าวว่า ตัวเราเองนั้นคิดผิดมากมาย เนื่องจากว่าเมื่อสิ่งที่ดีอยู่กับคุณแล้วคุณไม่รักษาเอาไว้ไม่เห็นคุณค่าในวันที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่มีแล้ว คุณจำเป็นที่จะต้องเศร้าใจไปชั่วชีวิตของคุณ คุณจะไม่มีทางลืมเขาได้เลย เนื่องจากว่าความเศร้าใจที่คุณไม่ดูแลเขาให้ดี ไม่เชื่อใจ ไม่รู้เรื่อง มัวแต่ความนึกคิดของตนยิ่งใหญ่ ก็แถมไม่มีความสนใจสิ่งที่คิดว่าบางส่วนละเลย เชื่อเถอะว่าสิ่งเล็กน้อยนี่แหละที่เป็นจุดเล็กที่ทับถมกัน เมื่อวันหนึ่งมันก็จะล้นออกมา ยากที่จะยับยั้งได้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *